ZAPRASZAMY NA TARGI BUDMA 2023  POZNAŃ    31. 01 - 3. 02  HALA 6 B

                                                                                            

Schowek 0
Twój schowek jest pusty
Koszyk 0
Twój koszyk jest pusty ...
Strona główna » Tradycja rzemiosła

Tradycja rzemiosła

Historyczna wędrówka rzemieślników….
 

Tradycyjny strój ciesielskiOkres wędrówki odnosi się do wędrówki czeladników należących do cechu. Obejmuje on czas do ukończenia nauki zawodu. Owa wędrówka była od czasów średniowiecza, aż do początkowego uprzemysłowienia, wymogiem dla uzyskania tytułu mistrza.

Nauka zawodu  rozpoczynała się praktyką i kończyła egzaminem czeladniczym. Okres czasu  obejmujący wędrówkę różnił się w zależności od zawodu i miejscowości, gdzie znajdował się dany cech. Czas trwania wędrówki był ustalony w kodeksach cechów. Dopiero po ukończeniu wędrówki i kilku latach pracy tzw. “lata odwagi”,  można było zgłosić się na egzamin mistrzowski. Z uzyskaniem tytułu mistrzowskiego związane było uzyskanie praw obywatelskich, a wraz z nimi wpis do księgi mieszkańców. Wędrówka była wymogiem uzyskania tytułu mistrzowskiego, dla wszystkich  tych, którzy należeli do cechu.

Wędrówka dawała możliwość zdobycia zawodu i wiedzy, była związana również z regulacją regionalnego rynku pracy  i niestabilnym rynkiem zbytu. Przebieg wędrówki był ustalony w kodeksie, który różnił się w zależności od regionu i zawodu.

Już w pierwszej połowie XVIII wieku rozpoczęły się pierwsze reformy rzemiosła, czego następstwem było założenie wielu szkół rzemieślniczych i inżynieryjnych, które w dużym stopniu zastąpiły wędrówkę jako sposób na zdobycie kwalifikacji. Zachowała się ona tylko w nielicznych zawodach rzemiosła budowlanego, jak np. w ciesielstwie. Obecnie wędrówka jest dobrowolna.

Wędrówka wiązała i nadal się wiąże z trudnymi warunkami, np. przez cały jej okres należy być oddalonym min. 50 km od miejsca zamieszkania (również zimą i w czasie świąt), zawsze nosić tradycyjny strój, być zadbanym oraz starać się prowadzić uczciwe życie.

Owo tradycyjne ubranie, z niem. Kluft składa się z:

  • kapelusza z szerokim opuszczonym rondem, cylindra lub melonika, białej koszuli bez kołnierza (koszula ta należy do tradycyjnego ubrania robotniczego ciesli; nie ma kołnierza, aby nie wpadały za niego wióry), spodni z szerokiego sztruksu, kamizelki z ośmioma białymi guzikami z masy perłowej (symbol 8-godzinnego dnia pracy), marynarki z sześcioma guzikami z masy perłowej (symbol 6-dniowego tygodnia pracy), butów, laski, kawałka materiału podobnego do krawata, czasem również i ze złotego kolczyka w lewym uchu, które przekłuwano za pomocą młotka i gwoździa
  • Kolor ubrania jest zależny od zawodu.Czarny u cieśli. Jasny, tzn. biały lub brązowy m.in. u murarzy.

Przejdź do strony głównej
Copyright 2022 © - ubraniadekarskie.com | Wszelkie prawa zastrzeżone. Realizacja: osv.pl
Korzystanie z tej witryny oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce Cookies.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu